Aktualności

Konferencja „Kościół NMP w Gdańsku. Architektura i wyposażenie w kontekście europejskim.”

11-05-2017 - 13-05-2017 Cały dzień
Ratusz Starego Miasta
Ratusz Staromiejski, Gdańsk, Polska

Późnośredniowieczne kościoły miejskie i ich wyposażenie są nie tylko świadectwem działalności artystycznej swoich czasów. Ich znaczenie polega także na tym, że są zwierciadłem ówczesnego życia społecznego i wyrazem samoświadomości mieszczan. Podkreślali oni swój status fundując dzieła sztuki na miarę swoich horyzontów umysłowych do „swoich” kościołów. Ten mieszczański światopogląd przejawiał się nie tylko w pojedynczych dziełach, ale w sposób jeszcze bardziej wyrazisty w całościowym kulturalno-estetycznym kompleksie, który współtworzyły przez wieki łącznie architektura i wyposażenie świątyń.

Gdański kościół NMP jako jedyna z wielkich far Pobrzeża Bałtyku w znacznym stopniu zachował swoje średniowieczne wyposażenie, uzupełnione o pojedyncze, artystycznie istotne elementy wyposażenia z późniejszych epok. Do dziś zachowało się 21 późnośredniowiecznych retabulów lub przynajmniej ich części, a także pojedyncze rzeźby, malowidła ścienne i obrazy tablicowe, między innymi wyjątkowa Tablica Dziesięciorga Przykazań. Wśród obiektów importowanych znajduje się także jedno z najważniejszych dzieł europejskiej historii sztuki – „Sąd Ostateczny” Hansa Memlinga. Wszystkie te dzieła świadczą o wysublimowanej kulturze i wyrafinowanej humanistycznej wiedzy gdańskich fundatorów w okresie średniowiecza i renesansu. To samo dotyczy „Gdańskiego skarbu średniowiecznych paramentów”, stanowiącego proweniencyjnie spójny zespół szat liturgicznych. Nie znajduje on równego sobie na całym świecie i dowodzi wyjątkowego bogactwa gdańskich mieszczan.

 

Die spätmittelalterlichen Stadtkirchen mitsamt ihrer Ausstattung dokumentieren nicht nur die reiche Kunstproduktion der Zeit, ihre Bedeutung geht weit darüber hinaus: Sie sind Spiegelbild der Gesellschaft und Ausdruck des Selbstverständnisses der Stadtbürger, die ihren sozialen Rang durch die Stiftung von Kunstwerken in „ihrer” Kirche dokumentierten und damit gleichzeitig ihren europäischen Geisteshorizont bekundeten. Dieses bürgerliche Selbstbewusstsein zeigt sich nicht nur in den einzelnen Kunstwerken, sondern mehr noch in dem großen kulturell-ästhetischen Gesamtkomplex, der sich im Laufe der Jahrhunderte aus Architektur und Ausstattung der Kirchen bildete.

Die Danziger Marienkirche hat ihre liturgische Ausstattung des Mittelalters als einzige unter den ganz großen Stadtkirchen des Ostseeraums bis heute weitgehend bewahrt, ergänzt durch einzelne, künstlerisch ebenfalls bedeutende nachmittelalterliche Ausstattungsstücke. Erhalten sind noch heute allein 21 Retabel bzw. Retabelfragmente des Spätmittelalters, ergänzt durch Skulpturen, Wand- und Tafelmalereien, außerdem einzelne Gemälde, darunter die kunsthistorische herausragende Zehn-Gebote-Tafel. Unter vielen importierten Objekten, als zentrales Werk der europäischen Kunstgeschichte, befindet sich auch das Weltgerichtsretabel des Hans Memling. All diese Kunstwerke bezeugen den weiten Horizont der Danziger Stifter in Spätmittelalter und Renaissance. Das gilt mindestens ebenso für den „Danziger Paramentenschatz”, den in einzigartiger Geschlossenheit erhaltenen Bestand an liturgischen Gewändern der Marienkirche. Er ist weltweit ohne Vergleich und bezeugt den außerordentlichen Reichtum der Danziger Bürger.

 

Czytaj więcej o konferecji